Cohiba etcetera

Achteroverleunend, verscholen achter een witte wolk blies hij zijn laatste adem uit. Is dit het einde voor hem? Hij droomde nog van zoveel, niet voor HEM maar voor HEN.













Valt er eigenlijk iets te vieren? Uitgerekend in 2006 zou het dan toch gebeuren.

De buren aan de andere kant van het uitgestrekte water keken er al lang naar uit maar de waas van verstikkende rook konden ze niet doorbreken.
Slechts schimmen konden ze waarnemen daar aan die andere kant. Het echte leven was er niet te vatten. Een reconstructie door overlevering leerde hen meer over dat wat zo anders was.
Een hemels geluid had ervoor gezorgd dat de belangstelling voor het mysterieuze andere groeide. Hun gehoor werd geprikkeld, maar slechts een tipje van de sluier konden ze oplichten.

Rest hen, eens de rook vervaagd, geen ontnuchtering en een bittere nasmaak?

Als een fenix herrees hij uit zijn as en met het eeuwig brandende vuur stak hij een Cohiba op...